DZIAŁANIE CIEPŁA

dentist-1025338_960_720

Następstwa miejscowego zadziałania na tkanki podwyższonej temperatury nazywamy oparzeniem (combustio). W zależności od natężenia zmian mówimy o I stopniu oparzenia, kiedy wystąpi tylko rumień, mający zresztą wszystkie cechy zapalenia (tj. zaczerwienienie, obrzęk, podwyższoną ciepłotę, bolesność i upośledzoną czynność).

O II stopniu oparzenia mówimy wówczas, kiedy oprócz rumienią wystąpią pęcherze o III stopniu, kiedy mamy ponadto martwicę tkanki, i wreszcie o IV stopniu przy zwęgleniu tkanki. Martwica tkanki w oparzeniu powstaje wskutek koagulacji białka tkankowego, co pociąga za sobą przerwanie procesów przemiany materii żywej tkanki. Dookoła strefy tkanek martwiczych powstaje strefa tkanek uszkodzonych, gdzie procesy przemiany materii są jeszcze wprawdzie utrzymane, ale w formie spaczonej.

W tej strefie mamy do czynienia z zapaleniem. Zwęglenie tkanek jest właściwe też tylko odmianą martwicy, kiedy wskutek bardzo znacznego podwyższenia ciepłoty następuje szybkie parowanie wody tkankowej z następowym- spalaniem się związków organicznych, prowadzącym do powstania węgla. Stąd tkanki zwęglone mają czarne zabarwienie. Zwęglenie miejscowe powstaje najczęściej podczas oparzeń wywołanych zadziałaniem prądu o wysokim natężeniu.

Powiązane wpisy