CHOROBA WIBRACYJNA

doctor-1149149_960_720

Zastosowanie w przemyśle oraz w życiu codziennym maszyn i urządzeń będących źródłem drgań mechanicznych jest przyczyną powstawania tzw. choroby wibracyjnej. Dominującym objawem tej choroby jest napadowy skurcz naczyń, co upodabnia ją do choroby Raynauda.

Najczęstszym następstwem choroby wibracyjnej są zmiany układu kostnego, prowadzące do ubytków kostnych. Zmiany te powstają najczęściej wskutek pracy z narzędziami uruchamianymi sprężonym powietrzem (młot, świder pneumatyczny itp.). Działanie szkodliwe tych narzędzi polega na wywieraniu na ustrój rytmicznych uderzeń w postaci wstrząsów (15 000-40 000/min.). Na zaburzenia w postaci ubytków powierzchni stawowych najbardziej narażone są wskutek tego stawy kończyny górnej wraz z obręczą barkową.

Obok miejscowych zaburzeń występują w chorobie wibracyjnej również zaburzenia ogólne, których źródło tkwi prawdopodobnie w zmianach układu nerwowego (opisywano wybroczyny do układu nerwowego). W następstwie powstają przede wszystkim zmiany naczyniowe (zwężenie naczyń, które niektórzy autorzy uważają nawet za główną przyczynę zaburzeń w chorobie wibracyjnej), odgrywające dużą rolę w powstawaniu zaników tkanek. W wyniku tego powstają zaniki mięśniowe, senność, zawroty głowy, drżenie rąk, zaburzenia czynności wydzielniczej żołądka, zmiany biochemiczne osocza itp. Zaburzenia ogólne wy-stępują wskutek działania wibracji na cały ustrój, co szczególnie ma miejsce w nieodpowiednio zabezpieczonych pojazdach (samolot, traktor itp.).

Powiązane wpisy